Advocaat Karel Van Gansbeke

Gelet op de recente ontwikkelingen voor de gelijkschakeling van het statuut arbeiders en bediendenj, is het hoogtijd om de verschillen eens op een rijtje te zetten.

We kijken uiteraard uit naar de wijze waarop de omschakeling zal gebeuren. Een ontslagrecht naar Oostenrijks recht waarbij de werknemers een 'ontslagpot' opbouwen die ze kunnen meenemen bij verschillden werkgevers lijkt steeds dichterbij te komen.

Vooralsnog zijn we zo ver niet. De verschillen worden hieronder opgelijst

Het ontslag om dringende reden is in het leven geroepen om werknemers die zich bezondigen aan ernstige fouten onmiddellijk aan de deur te zetten zonder dat de werkgever daarvoor dient te betalen, en evenmin een opzeggingstermijn moet respecteren. Ook de werknemer kan zich beroepen op een ontslag om dringende reden, doch dit is minder aan te raden aangezien hij geen opzeggingsvergoeding kan claimen. De rechter zal echter wel geneigd zijn aan de werknemer een schadevergoeding toe te kennen

Bij een ontslag wordt vaak door beide partijen (maar voornamelijk door de werkgever) getracht om de opzeggingsvergoeding te optimaliseren. Een van de mogelijkheden is dat er na het beëindigen van de arbeidsovereenkomst een niet-concurrentie overeenkomst wordt afgesloten. De vergoeding die in dergelijke gevallen wordt uitbetaald kan niet beschouwd worden als loon waarop socialezekerheidsbijdragen betaald dient te worden. Dit betekent in concreto dat de werkgever een besparing doet van om en bij de 35 % (werkgeversbijdrage RSZ) en de werknemer 13,07 % (werknemersbijdrage RSZ).

Voor het Arbeidshof te Brussel werd een betwisting gevoerd aangaande de regelmatigheid van een onstlag om dringende reden.

De ontslagbrief om dringende reden werd ondertekend door de afgevaardigd bestuurder, zonder dat het ontslag was bevestigd door de Raad van Bestuur.

De werknemer zag hierin een argument om te besluiten tot de onregelmatigheid van het ontslag om dringende reden.

Het ontslag moet immers gegeven worden door de daartoe bevoegde persoon, of het bevoegde orgaan. Bij gebreke daaraan zal het ontslag geen rechtsgevolgen hebben.

In haar zoektocht naar bijkomende middelen wordt door de regering Di Rupo I opnieuw een aanval gelanceerd tegen de schijzelfstandigheid. Waar eertijds de economische factoren nauwelijk een rol speelden bij de beoordeling of een zelfstandige in de feiten toch een werknemer was,maar vooral de gezagsrelatie zelf werd beoordeeld, wordt aan deze criteria een doorslaggevende rol toebedeeld. Althans zou blijkt dit uit het voorontwerp van Wet betreffende

het onderscheid tussen werknemer en zelfstandige dat op 22 juli 2012 in de Federale Ministerraad werd goegekeurd.