Arbeidsovereenkomsten moeten ook ter goeder trouw worden uitgevoerd

Een bediende sluit een arbeidsovereenkomst. Hij krijgt daarbij de keuze tussen een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur, bepaalde duur of een duidelijk omschreven werk.

De werknemer wenst de kat uit de boom te kijken en kiest voor een duidelijk omschreven werk, hierbij specifieert hijzelf dat hij voor dit type van arbeidsovereenkomst kiest om te evalueren wat het werk inhoudt.

De opdracht wordt uitgevoerd en nadien wordt de werknemer ingeschakeld voor een nieuw opdracht, waarmee hij instemt.

Na deze opdracht wordt de arbeidsovereenkomst beëindigd. De werkgever verwijst naar zijn contract waardoor hij geen opzeggingstermijn dient te respecteren, noch een opzeggingsvergoeding moet uitbetalen. De opdracht werd immers vervuld.

De werknemer gaat hiermee niet akkoord en vordert een opzeggingsvergoeding voor de rechtbank. Hij baseert zich hiervoor op het gegeven dat de oorspronkelijke opdracht reeds vervuld was en dat hij overeenkomstig de wet dus een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur had afgesloten.

(art. 10 Arbeidsovereenkomstenwet stelt dat indien er verscheidene opeenvolgende arbeidsovereenkomsten van bepaalde duur of een duidelijk omschreven werk worden afgesloten, de werknemer geacht wordt een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur te hebben afgesloten)

De rechtbank oordeelt dat de werknemer uitdrukkelijk gekozen heeft voor een arbeidsovereenkomst voor een duidelijk omschreven werk en dit ook bestendigd heeft.

Nadien gaan beweren dat er een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur werd afgesloten, druist in tegen de goede trouw.

De vordering van de werknemer werd afgewezen.